Kolejny, drugi rozdział ukazuje nam dorobek Stinga w świecie muzyki kina. Jest zestawieniem wszystkich utworów stworzonych przez artystę dla potrzeb przemysłu filmowego, oraz innych jego kompozycji wykorzystanych w kinematografii. Razem tworzą one chronologiczną mapę „Stingowych dzieł” począwszy od 1992, aż do roku 2005. Przedstawione w tym rozdziale utwory nie stanowią jednak pełnej analizy głównego zagadnienia pracy. Znacznie natomiast przybliżają nam świat muzyki filmowej stworzonej przez Stinga oraz obrazy, do których owa muzyka powstała. Rozdział ten jest zatem kompendium wiedzy z tej dziedziny twórczości.

W rozdziale trzecim dokonano obszernej syntezy najważniejszych i najbardziej znanych utworów napisanych przez Stinga z myślą o powstających produkcjach filmowych. Podstawą do analizy tych kompozycji stały się nagrania płytowe, a także fabuły filmów do których piosenki te były pisane. Pomocna w syntezie stała się również wiedza na temat samego artysty. Wszystkie elementy takie jak osobowość, doświadczenie, życie zarówno artystyczne, jak i osobiste, niewątpliwie odegrały znaczącą rolę w akcie tworzenia dzieł, o których mowa w niniejszym rozdziale.

Fundamentem analizy tych zagadnień stały się następujące publikacje: biografie napisane przez Christophera Sandforda – „Sting. Demolition Man” (w Polsce pt. „Sting”), Roberta Sellersa – „Sting – Biografia” oraz samego Stinga – “Niespokojna Muzyka – wspomnienia” i „The Soul Cages”. Rzetelnym zasobem wiedzy o grupie The Police stała się książka „The Police – Sting, Summers i Copeland” – Milesa, oraz Jędrzeja Polaka i Marka Zgaińskiego pt. „Sting and The Police”. Niewątpliwie przydatnymi stały się także: wydawnictwo Wiesława Weissa “Sztuka Rebelii – rozmowy ze świętymi i grzesznikami rocka” oraz jego „Encyklopedia Rocka”. Podczas analizy muzyki filmowej przydatna okazała się również książka: „Na ścieżce dźwiękowej, O muzyce w filmie” Alicji Helman. Dużą część ważnych informacji uzyskano dzięki pozycjom takim jak: “Gwiazdy pop & rock” – Marka Sierockiego, „Żądło w głębinie” – Taylora Charlesa, oraz dzięki różnym encyklopediom muzycznym. Bardzo pomocnym stało się również nieograniczone źródło wiedzy jakim jest Internet. Adresy internetowe wszystkich stron www, z których korzystano przy opracowywaniu tematu zostały wyszczególnione w Bibliografii. W niej też zamieszczono pełny spis publikacji wykorzystanych podczas pisania pracy.